راهها و حمل و نقل در شهر تخت

راهها و حمل ونقل :

شبکه های گسترده راههای زمینی از مهمترین عوامل ادامه حیات اقتصادی ، رشد و شکوفایی شهر به شمار می آیند . راه یکی از مؤلفه های مهم توسعه فراگیر شهر تخت محسوب می شود  هرجا راه وجود داشته باشد آبادی هم به دنبال آن است که خوشبختانه منطقه تخت از بهره کافی برخوردار می باشد . وجود راه زمینی آسفالته بندرعباس – تخت به طول 45 کیلومتر که در امتداد آن ، راه تخت به روستاهای همجوار را متصل می کند باعث شده تا افق روشنی به لحاظ انتقال محصولات کشاورزی ، لوازم و ادوات زندگی از روستاهای همجوار به بندرعباس فراهم آید. امروزه راه و تحولات زیر ساختی صنعت حمل ونقل ، پیش نیاز توسعه شهر تخت می باشد. آثار حمل و نقل را می توان در رابطه با همه فعالیتهای اقتصادی مثل کشاورزی ، خدمات ، توریسم و غیره برشمرد . علاوه بر اهمیت اقتصادی و آثاری که بر روی بهبود وضع زندگی افراد را فراهم آورد ، آثار اجتماعی و فرهنگی آن نیز مانند آثار آموزشی ، بهداشتی ، فرهنگی ، سیاحتی و زیارتی را به دنبال دارد . ارتباط عمیق حمل ونقل با زندگی روزمره از نقطه نظر دسترسی به خدمات و رفاه اجتماعی و نقش اساسی آن در ارتقاء سطح زندگی و رفاه اجتماعی بیانگر نقش فرهنگ و اجتماعی است که حمل ونقل می تواند داشته باشد . بنابراین جهت ارتقاء سطح زندگی و کیفیت زندگی اجتماعی ضروری است که به توسعه حمل ونقل در این منطقه توجه خاصی گردد و به این طریق به تقاضای جامعه تخت برای دستیابی به آموزش و تحصیل ، فعالیتهای اجتماعی و ورزشی ، تجارت ، بهداشت و درمان ، روابط سیاسی و اداری ، فرهنگی و زیارتی پاسخ داد . 

در حال حاضر این شهر دارای چندین راه ورودی و خروجی آسفالته می باشد که یکی از مسیرهای اصلی تخت ، جاده اصلی بندرعباس – میناب می باشد که پس از طی حدود 22 کیلومتر ، از دوراهی دهنو با جهت غرب به شرق منشعب شده و به سمت شهر قلعه قاضی و بعد به شهرتخت وارد می گردید . جاده اصلی تخت تا قلعه قاضی در سال 1368 شروع به زیر سازی شد و در سال 1372 این جاده ، آسفالت گردید . مشخصات این آسفالت بصورت سرد با نام رودمیکس با عرض 6 متر و ضخامت 6 سانتی متر و دانه بندی 19/0می باشد . یکی دیگر از مسیرهای اصلی ، مسیر گودو می باشد که از 25 کیلومتری (جاده اصلی بندرعباس – میناب) در کنار روستای جلابی جدا شده از روستای گودو عبور کرده و به پل جاماش نزدیک شده و به شهر تخت وارد می شود .

البته یک محور دیگر ازطرف شمال ، مسیرتخت - جَغان - گِیشان – سرخاء بالا و سرخاء پایین وجود دارد که به دلیل دوری مسافت و آسفالت نبودن 24 کیلومتر از آن ، از این ورودی استفاده زیادی نمی گردد . چنانچه مسئولین استان این محور پراهمیت و استراتژیک را آسفالت نمایند ، مسیر میناب به حاجی آباد و سیرجان حدود 100 کیلومتر نزدیک تر شده و باعث رونق اقتصادی شهر تخت نیز می شود و در مواقع اضطراری می توان از آن به عنوان یک راه فرعی استفاده بهینه نمود .

بطور کلی شهرتخت مرکز ثقل جاده های مواصلاتی است که از چند طریق دسترسی به آن سهل و ممکن می باشد :

1 – بندرعباس – دوراهی دِهنو – قلعه قاضی – تخت

2 – بندرعباس – دوراهی جَلابی – گودو – تخت

3 – بندرعباس – دوراهی درتوجان – زُهوکی – چاهستان – تخت

4 – بندرعباس – دوراهی درتوجان – سید آباد – سردره – تخت

5 – بندرعباس – دوراهی حسن لنگی – شمیل – چاهستان – تخت

6 – بندرعباس – دوراهی سیاهو – سرخاء بالا – سرخاء پایین – گیشان – جغان – تخت

۷ - بندرعباس - سرخون - قلعه قاضی - تخت

همانطور که گفته شد شبکه ارتباطی شهرتخت شامل شبکه بین شهری و معابر می باشد . معابر داخل شهری تخت نیز به 4 درجه تقسیم می شود که معابر درجه یک از شبکه اصلی جدا شده و داخل محلات انشعاب پیدا می کند و تماماً آسفالت می باشد . معابر درجه دو از معابر اصلی انشعاب پیدا کرده اند و عمده این معابر از پوشش خاکی و شنی و بعضاً آسفالت می باشند . این معابر نقش جمع کنندگی ترافیک را از کوچه های انشعابی را به عهده دارند . معابر درجه سه نیز شامل معابری می باشند که واحدهای همسایگی را به یکدیگر ارتباط می دهند و از تردد کمتری برخوردارند . پوشش این معابر نیز تماماً خاکی و شنی می باشد . معابر درجه چهار نیز اغلب کوچه ها و بن بست هایی هستند که باعث ارتباط با واحدهای مسکونی با یکدیگر می شوند  پوشش این معابر نیز خاکی و شنی می باشند . 

                 فاصله تقریبی شهر تخت با مراکز پیرامون خود بر حسب کیلومتر

ردیف	نام شهر / روستا	فاصله	ردیف	نام شهر / روستا	فاصله
1	بندرعباس	۴۵	11	سَردَره	۹
2	قلعه قاضی	۹	12	زیارت سید سلیمان	۹
3	چاهستان	۱۰	13	کُشکو	۱۳
4	شمیل	۲۲	14	سید آباد	۱۶
5	آب پیش (هو پیش)	۱۳	15	گودو	۱۲
6	شاه عوضی	۱۳	16	بُدک	۱۴
7	جَغان	۴	17	زُهوکی	۱۳
8	مَقسم (سرجُغ)	۵/۵	18	خورخِیاری	۵/۷
9	بُهرغ	۶	19	نیان	۱۵
10	گِیشان	۹	20	پُشتکوه	۲۰